Na całym świecie regularnie łamane są
prawa kobiet, ze statystyk z 2002 roku wynika, że co ósma Polka chociaż raz została
uderzona podczas
kłótni z partnerem. Siła polskiej kampanii „Powstrzymać przemoc domową" z 1997 roku (oprócz hasła o zupie firmowały ją „Bo była zbyt atrakcyjna", „Bo miał zły dzień", „Bo musiał odreagować") była ogromna - 75 procent ankietowanych przyznało, że o przemocy w rodzinie mówi się publicznie zbyt rzadko.
Tymczasem Brytyjczycy filmu „Cut" z Keirą oglądać nie chcą. Razi ich uczucia, w postach w internecie powtarzają się głosy, że jest zbyt ostry i zbyt dramatyczny. Co ciekawe, widzów nie raziły wcześniej bardzo ostre reklamy społeczne ostrzegające przed chorobami przenoszonymi droga płciową, zażywaniem narkotyków oraz wypadkami spowodowanymi jazdą po alkoholu. Czemu widok bitej kobiety wywołuje taką wsteczną reakcję? Czemu odrzuca bardziej niż zniszczone metaamfetaminą twarze narkomanów ostrzegających przed uzależnieniem? Oceńcie same.
Sama Keira Knigtley w swoich wypowiedziach o powodzie, dla którego wzięła udział w kampanii, dała poniekąd odpowiedź na powyższe pytanie. - Wydaje się nam, że nie znamy nikogo, kto doświadczył tego typu agresji. Nie znaczy, że tak się nie dzieje.
Przemoc w rodzinie - wobec kobiet i dzieci traktuje się stereotypowo jako patologię. Wśród Brytyjczyków zadziałał chyba naturalny mechanizm wyparcia: ładna kobieta sukcesu i młoda żona nie może być przecież bita. To musi być przesada. A jak pokazują badania przemoc domowa jest zjawiskiem powszechnym i dotyczy ona wszystkich warstw społeczeństwa. I dlatego trzeba głośno i wyraźnie mówić jej „dość".
Beata Stychno
Keira Knightley w reklamie Chanel
Whitney Houston wspiera pobitą Rihannę
Dlaczego kobiety nie odchodzą?
