Nieśmiałość ma różne oblicza. Niektóre z nas tracą pewność siebie podczas wystąpień publicznych, inne milkną, gdy wokół znajdują się więcej niż trzy osoby, jeszcze inne paraliżuje sama myśl o nawiązaniu nowej znajomości czy nawet zapytaniu o drogę. Jedno jest pewne - jeśli nieśmiałość przeszkadza w codziennym życiu i krzyżuje nam plany, trzeba się z nią rozprawić. I to szybko, zanim ominie nas kolejna szansa!
Zacznij od diagnozy
Będzie ci łatwiej pokonać nieśmiałość, jeśli zrobisz rachunek sumienia i uświadomisz sobie, w jakich sytuacjach dopada cię stres. Postaraj się zaobserwować jego objawy: spocone lub drżące dłonie, czerwone policzki, trudności z wypowiadaniem się, chęć ucieczki. Zastanów się, które sytuacje są dla ciebie problematyczne i jakie objawy nieśmiałości przeszkadzają ci najbardziej.
Na głęboką wodę
Kiedy już namierzysz swoje słabości, możesz rozpocząć starania, aby kolejno się ich pozbywać. Pomogą ci następujące wskazówki:
1. Inni mają to samo.
Przede wszystkim uświadom sobie, że większość ludzi przynajmniej od czasu do czasu doświadcza ataków nieśmiałości, a co za tym idzie, rozumieją zawstydzoną osobę. Choć wielu kobietom się wydaje, że np. mężczyźni są bardziej asertywni, nie tylko płeć piękna boryka się z brakiem pewności siebie. - Nieśmiałość częściej dotyka kobiet niż mężczyzn. Bardzo często wynika to z odmiennych sposobów wychowywania dziewczynek i chłopców. To dziewczynki mają być tymi spokojnymi, stojącymi z boku. Gdy są tak wychowywane, stają się nieśmiałe, zagubione. Jednak coraz częściej ten problem zaczyna dotykać mężczyzn. Oni też borykają się z niską samooceną i nieśmiałością - tłumaczy nasza specjalistka Monika Dreger z Warszawskiej Grupy Psychologicznej. - Potencjalnie połowa z nas wie, jak się czuje osoba nieśmiała, bo w większym lub mniejszym stopniu ten problem nas dotyka. Dlatego mówię swoim klientkom, że nawet gdy się bardzo czerwienisz pytając kogoś na ulicy o godzinę, to się nie przejmuj, bo bardzo prawdopodobne jest, że on wie, co czujesz i wcale go nie zaskakuje twoja reakcja fizjologiczna - kontynuuje.
2. Ucz się od mistrzów.
Masz przebojowe koleżanki, na które patrzysz z myślą, że nigdy nie będziesz taka jak one? Postaraj się zaobserwować, jak radzą sobie w nowych lub stresujących sytuacjach - jak podtrzymują konwersację z nowo poznaną osobą, jak dają sobie radę sobie ze stresem przed ważnym egzaminem na studiach lub prezentacją. Przypatrz się ich mowie ciała, gestykulacji.
Jeśli pozostajesz w bliskich stosunkach z taką osobą, porozmawiaj z nią o swoim problemie, może ona bywa nieśmiała, ale po prostu... dobrze się kryje. Znanym sposobem na pokonanie uczucia zawstydzenia jest wyobrażanie sobie, że ludzie, do których przemawiamy, są... nadzy. Dla innych sposobem na walkę z nieśmiałością jest wizualizacja - wyobrażają sobie, że podczas ich wystąpienia tłum wiwatuje na ich cześć i skanduje z zachwytem ich imię. To działa! A może od swojej koleżanki usłyszysz inną cenną poradę?
3. Rób swoje.
Walka z nieśmiałością przypomina spacer po kamienistej plaży - idziesz niepewnie, ślizgasz się po gładkich kamieniach, co chwilę się potykasz, ale musisz wstać i kroczyć dalej - w końcu dotrzesz na bardziej przyjazny grunt. Jak sobie radzić na trudnej drodze do pokonania nieśmiałości? - Przede wszystkim trzeba przełamać swoje opory i mimo reakcji fizjologicznych towarzyszących nieśmiałości, robić swoje. Czyli skaczemy na głęboka wodę i mimo, że czerwienimy się pytając o godzinę, pytamy. Im częściej znajdujemy się w takich sytuacjach, tym szybciej staną się one dla nas normalne i tym szybciej nasz organizm nie będzie na nie reagował. Trzeba też zrozumieć mechanizm "samospełniającego się proroctwa" - jeśli podchodząc do kogoś, żeby zapytać o godzinę, myślimy tylko o tym, że na pewno zaraz się zaczerwienimy, to z pewnością tak się stanie. Nieśmiałość bardzo często wiąże się także z niską samooceną i nad tym problemem należy także pracować - zachęca Monika Dreger.
4. Bądź przygotowana.
Masz ochotę porozmawiać z przystojnym kolegą z pracy, ale pewnie myślisz sobie: zrobię się czerwona, spocę się, będę machać rękami, nerwowo odgarniać włosy, a w ogóle to jak ja wyglądam... każda nieśmiała osoba zapewne zna te symptomy. Poczujesz się pewniej, jeśli będziesz wiedziała, że mimo iż w środku ciebie być może wszystko się gotuje, z zewnątrz wyglądasz na opanowaną.
Jeżeli w sytuacjach stresowych nadmiernie się pocisz, używaj antyperspirantów, np. na dłonie i pachy. Jeżeli w nerwach często odgarniasz grzywkę, zmień fryzurę - możesz gładko zbierać włosy lub podpinać grzywkę do góry. Postaraj się zapanować nad gestykulacją. Możesz spleść dłonie, lub, jeśli rozmowa jest mniej formalna, zalotnie oprzeć ręce na biodrach. Staraj się też zawsze ładnie, schludnie wyglądać. Myślenie o pogniecionej spódnicy, oczku w rajstopie, starym swetrze czy tłustych włosach zapewne nie pomoże ci w nawiązywaniu nowych znajomości. Tymczasem świadomość, że dobrze się wygląda - jak najbardziej.
A zatem, powodzenia!
Zobacz także:
Dopuść do głosu... siebie!
W pogoni za karierą
horoskop dzienny na ofeminin.pl
Ewa