Joanna Chmielewska
Zapalniczka
Wydawnictwo Kobra,
Warszawa 2007
Bibliografia dotychczasowej twórczości Joanny Chmielewskiej liczy około 50 utworów. Począwszy od 1964 roku, pisarka wydaje nawet dwie powieści rocznie, jej wielbiciele nie muszą długo czekać na kolejną porcję świetnej lektury. Chmielewska podbiła serca czytelników specyficznym stylem pisarstwa, w którym elementy sensacyjne łączą się z komizmem sytuacyjnym, a narracja prowadzona jest lekko, z humorem, żywym językiem. Oprócz mnóstwa humorystycznych powieści kryminalnych ukazało się 6 tomów „Autobiografii” oraz zabawne książeczki m. in. „Jak wytrzymać z mężczyzną”, „Jak wytrzymać ze współczesną kobietą” oraz „Jak wytrzymać ze sobą nawzajem”.
„Zapalniczka” doskonale nadaje się do przeniesienia na kinowy ekran w postaci zwariowanej komedii sensacyjnej, o ile taki gatunek istnieje. W opowieści aż roi się od komicznych scen, zabawnych nieporozumień i perypetii, tak wesoło jednak nie jest, gdyż toczy się śledztwo w sprawie morderstwa, występuje sprawa kradzieży i oszustwa na dużą skalę.
Bohaterka i narratorka, Joanna powraca z zagranicznej podróży. Jej domem opiekowało się kilkoro przyjaciół, jednocześnie nadzorując remont i urządzanie ogrodu. Właścicielka odkrywa, że brakuje stołowej zapalniczki, która była bardzo elegancka, praktyczna a ponadto stanowiła pamiątkę. Podejrzenie pada na pewnego ogrodnika. Przyjaciele postanawiają potajemnie odebrać skradzioną własność, w tym celu dwoje z nich udaje się do mieszkania „złodzieja”. Zastają tam jego zwłoki. Pan Ryszard porywa zapalniczkę i tu zaczyna się cała historia. Okazuje się bowiem, że to nie ta zapalniczka! Odtąd przyjaciele starają się za wszelką cenę uniknąć wplątania w kryminalną aferę. Próbują jednak odszukać skradziony bibelot, a przy tym na własną rękę prowadzą śledztwo w poszukiwaniu mordercy, sprawdzają tropy i szukają motywu. Julita, Małgosia, Joanna, Witek, Tadzio i pan Rysio stanowią doskonałą ekipę, razem wpadają w tarapaty i razem rozwiązują problemy i zagadki. Tym razem trafiają na ślad afery ogrodniczej – handel sadzonkami, które nie nadają się do niczego. Do ciekawych postaci należą również komisarz Wólnicki i fotograf Sobiesław, brat nieuczciwego ogrodnika, który odegra niebanalną rolę w śledztwie.
Humor to główny walor książek Chmielewskiej, w pewien sposób autorka odwraca uwagę czytelnika od przerażających morderstw i afer. Bohaterowie to zwykli ludzie, którzy „niechcący” stają się detektywami – amatorami, spotyka ich wiele przygód. Warto przeczytać choć jedną książkę z bogatego dorobku jednej z najpopularniejszych polskich pisarek.