Martyna Wojciechowska: kobieta z dzieckiem na krańcach świata

Martyna Wojciechowska: Rok temu. To były pierwsze moje święta poza domem.

Newsweek Kobieta: I pierwsze Boże Narodzenie pani córki, Marysi.

Martyna Wojciechowska: Miała osiem miesięcy. Pierwszy raz ją wtedy zostawiłam na dłużej. Postanowiłam się wspinać na masyw Mount Vinson na Antarktydzie.

Newsweek Kobieta: Nie jest pani skazana na siedzenie w domu przez całe życie.

Martyna Wojciechowska: Właśnie. Ale wszystko szło nie tak. Pogoda była fatalna i spędzałam czas między lotniskiem a hotelikiem w Punta Arenas w Chile, czekając na możliwość lotu na Antarktydę. Właściwie codziennie dzwonili do mnie, że lecimy. Ruszałam na lotnisko, a tam się okazywało, że jednak nie, bo jest zamieć. Ale Wigilię chciałam spędzić inaczej, więc wybrałam się z dwoma podróżnikami, których tam poznałam, na Cape Forward, czyli najbardziej na południe wysunięte miejsce kontynentu południowoamerykańskiego. Zjedliśmy tam wigilijny obiad złożony z krakersów i pomarańczy, a potem wydarzyło się coś niesamowitego. Zjawiły się delfiny, by zaprezentować nam widowisko, jakie widuje się tylko w oceanariach. Godzinny pokaz zabaw i sztuczek. To było zupełnie jak świąteczny prezent. Tym przyjemniejszy, że mówimy o terenach, gdzie na przestrzeni kilkuset kilometrów kwadratowych nie spotyka się żadnych ludzi. A potem wróciliśmy do Punta Arenas i poszliśmy razem na kolację. Moi znajomi z Niemiec zamówili steki wołowe, czym wprawili mnie w kompletne osłupienie. Ale miejscowych to wcale nie zdziwiło. Bo choć to ultrakatolicka Ameryka Łacińska, Wigilii się tam nie obchodzi. To zwyczaj europejski. A po kolacji znalazłam się przypadkiem w najgorszej spelunie w całym mieście. I okazało się, że Wigilii co prawda nie obchodzą, ale 24 grudnia o północy w Chile zaczyna się fiesta. Taka jak u nas w Nowy Rok. Wino, confetti, zabawa, ludzie rzucają się sobie w ramiona. Ale już zupełnie nieprawdopodobnym przeżyciem jest pasterka. Tam się robi pełną inscenizację sceny narodzenia Jezusa.

Newsweek Kobieta: Taką jak u nas misteria pasyjne?

Martyna Wojciechowska: Podchodzą do tego równie serio. Przedstawienia nie traktuje się jak rozrywki, to przeżycie religijne. Pojawia się Matka Boska, Józef, Trzej Królowie, zwierzęta – kozy, owce, osły, no i najważniejsze, Dzieciątko, które gra prawdziwe niemowlę, nie żadna lalka. Atmosfera jest podniosła, zwłaszcza kiedy Maryja chodzi z małym Jezusem po kościele i pozwala go dotknąć. A potem dostałam jeszcze jeden prezent, bo wreszcie, w drugi dzień świąt, udało mi się polecieć na Antarktydę, najbardziej niedostępny kontynent na świecie. I najzimniejszy. Najniższa zmierzona przeze mnie temperatura w namiocie to minus 30 stopni. Na zewnątrz było pewnie minus 50 i wiał huraganowy wiatr.

Newsweek Kobieta: Taką jak u nas misteria pasyjne?

Martyna Wojciechowska: Podchodzą do tego równie serio. Przedstawienia nie traktuje się jak rozrywki, to przeżycie religijne. Pojawia się Matka Boska, Józef, Trzej Królowie, zwierzęta – kozy, owce, osły, no i najważniejsze, Dzieciątko, które gra prawdziwe niemowlę, nie żadna lalka. Atmosfera jest podniosła, zwłaszcza kiedy Maryja chodzi z małym Jezusem po kościele i pozwala go dotknąć. A potem dostałam jeszcze jeden prezent, bo wreszcie, w drugi dzień świąt, udało mi się polecieć na Antarktydę, najbardziej niedostępny kontynent na świecie. I najzimniejszy. Najniższa zmierzona przeze mnie temperatura w namiocie to minus 30 stopni. Na zewnątrz było pewnie minus 50 i wiał huraganowy wiatr.