Koniec lutego, przeglądam więc kalendarzyk, co też tam zapisałam na początek marca? Zawsze lepiej być przygotowanym psychicznie na jakąś wizytę lekarska lub rodzinne imieniny. Z olbrzymim zdziwieniem dostrzegłam podpis pod datą 10 marca. Napis głoszący upadek, schyłek, kompletną degrengoladę patriarchatu.
Niestety nie wiadomo, kiedy i przez kogo ten dzień został ustanowiony jako Dzień Mężczyzn. A istniejące teorie dotyczące początków obchodów tego święta wzajemnie się wykluczają. Jedni twierdzą, że Dzień Mężczyzn powstał z zazdrości Panów, którzy podobnie jak Panie chcieli mieć swoje święto. Tymczasem fani Chucka Norrisa uważają, że Dzień Mężczyzn jest obchodzony w rocznicę urodzin "prawdziwego mężczyzny" i ich idola, który przyszedł na świat 10.03.1940r. Niektórzy mężczyźni żartują, że na obchody Dnia Mężczyzn nieprzypadkowo został wybrany Dzień 40 Świętych Męczenników, bo wszyscy mężczyźni są męczennikami kobiecego feminizmu. Złośliwi twierdzą, że wprowadzone święto jest mocno przesadzone. Panowie mają przecież swoje wyjątkowe dni jak: Dzień Dziadka, Dzień Ojca, Dzień Chłopaka, Dzień Sapera, Dzień Górnika, Dzień Tramwajarza a nawet Dzień Ligi Piłki Nożnej.
A mnie się wydaję, od razu podkreślam, że jest to moje skromne zdanie zupełnie prywatne, że Dzień Mężczyzn, to taki ciąg dalszy do „metro-seksualizmu", do zniewieścienia, do zamiany rasowego, pełnej krwi faceta w odmianę męską kobiety. Absurd? Jedna z moich wiekowych ciotek powtarzała przez cale życie, że kobieta dająca kwiaty mężczyźnie jest śmieszna, a mężczyzna biorący bukiet z rąk kobiety - żałosny. No chyba, że jest to Pierwszy Sekretarz Partii (czyt. Prezes Partii) a wręcza kwiecie reprezentacyjna dziewoja w stroju krakowskim. Ma to inny wydźwięk. Zresztą jak braterski uścisk dwóch Prezydentów/Premierów/Prezesów we fleszach kamer.
Marzą mi się czasy, gdy kobieta - może i lekceważona w sprawach naukowych czy politycznych - była traktowana z szacunkiem, uwagą i troską. I nie mówię tu o zwykłej kindersztubie, ale o tym czymś, co powodowało, że panowie przy damach nie poruszali nudnych tematów, nie narzekali na własne zdrowie, nie użalali się nad swoim zmęczeniem... I bardzo spodobało mi się, gdy jeden z dumnych młodych tatusiów w dzień narodzin syna oświadczył: „Dziś jest mój Dzień Faceta! Będę obchodził go co roku". Bo sama idea świętowania jest miła, sympatyczna i urocza. Ale wszystko zależy od formy i treści. Ustalania Dnia Mężczyzny jako kalki Dnia Kobiety? Żałosne. Dla równowagi i równouprawnienia? Dziecinne. A może jak w Rosji? Gdzie dawne Święto Armii Czerwonej dziś jest świętem mężczyzny. Absurdalne.
Ale drogie panie, pamiętajcie, że według staropolskiego przysłowia „Czterdziestu Męczenników jakich, czterdzieści dni po nich takich." Więc może warto mimo wszystko uczcić męskość naszych prywatnych panów, żeby przez kolejnych kilka tygodni było miło i przyjemnie? Może dzięki miłemu prezencikowi zapewnimy sobie pomocną dłoń i przyjazną atmosferę w domu na wiele wieczorów?
Szanowni panowie, podobno życie to opowieść zaczynająca się księciem, który całuje anioła, a kończąca łysym mężczyzną, który przez stół spogląda z niechęcią na grubą żonę. Z okazji Waszego Dnia życzę Wam wszystkim (i nam kobietom również), żeby faza księcia trwała do końca świata...
Tekst wyróżniony przez redakcję
ZOBACZ TAKŻE:
DZIEŃ DZIECKA 2011