Wielkanoc to najważniejsze i najstarsze święto chrześcijaństwa, obchodzone na pamiątkę Zmartwychwstania Chrystusa - początkowo w dniu żydowskiej Paschy, a od soboru w Nicei (325 r.) w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca (tj. między 21 marca a 25 kwietnia). To również święto wiosny, z utęsknieniem oczekiwany czas spacerów wśród budzącej się do życia przyrody, jednak przede wszystkim to radosne święto wiary.
Czym jest Wielkanoc -typowe święto religijne- dla współczesnego człowieka? Dla wielu jest przeżywaniem Zmartwychwstania, widać to po uczestnictwie w rekolekcjach i Triduum Paschalnym, przystępowaniu do spowiedzi. Dla niektórych to tylko miłe spędzanie czasu wolnego, ale to nie ma nic wspólnego z Wielkanocą. Warto się zastanowić, w jaki sposób ustrzec się przed zgubieniem sensu tego święta wśród komercyjności, natłoku świątecznych ozdób? Kościół proponuje rekolekcje - czas szczególnego zatrzymania się i zastanowienia oraz uczestnictwo w uroczystościach Wielkiego Tygodnia. W wielu parafiach rekolekcje prowadzone są w nowoczesny sposób- z użyciem środków multimedialnych. Analiza obrazu Rembrandta „Powrót syna marnotrawnego", którego reprodukcja wyświetlana jest przy pomocy projektora i laptopa na pewno zainteresuje ludzi bardziej niż typowe kazanie. Przygotowany przez młodzież gimnazjalną krótki spektakl o tematyce wielkopostnej również stanowi ciekawą i nowatorską formę przekazu rekolekcyjnego przesłania.
W średniowieczu istniał zwyczaj „risus paschalis"- śmiechu wielkanocnego. W czasie liturgii wielkanocnej zadaniem kaznodziei było poruszenie wspólnoty do radosnego śmiechu z faktu, że Chrystus pokonał diabła. Jak dziś objawia się radosny wymiar święta? Jak odbywa się przejście od smutnego, bolesnego wręcz przeżywania Męki Pańskiej do radości z Zmartwychwstania? W okresie Wielkiego Postu w kościele używa się koloru fioletowego, dawniej był to kolor czarny, natomiast Wielkanoc jest czasem radości - symbolizuje ją biały kolor szat liturgicznych. Wielki Post ma być czasem, w którym odpowiemy na miłość Bożą, przyjmiemy ją i nauczymy się ją szerzyć. To pozwoli nam w pełni uczestniczyć w radości paschalnej. Radość płynie z faktu, że Chrystus przywraca sens naszemu życiu. Św. Paweł mówi w liście do Koryntian „Jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara". Dzięki odrzuceniu kamienia z grobu przez Jezusa, człowiek może odrzucać kamienie, jakie go przytłaczają.
Radość wielkanocna to taka poważna radość. Skoro mamy zasłużyć na nieśmiertelność, zbawienie to musimy poważnie traktować swoje życie. Wielkanoc to święto, które przypomina nam o celu życia. W czasie wielkopostnym człowiek podejmuje jakiś trud, chce coś zmienić, pracować nad sobą, dokonuje postanowień. Pojawia się więcej radości, życzliwości w relacjach międzyludzkich. Zgromadzenie się, przebywanie ze sobą zwłaszcza, że na co dzień brak nam czasu, też daje radość. Święta są podwójną radością: spotkania z Bogiem i z człowiekiem. Pojednanie z Bogiem i bliźnimi przynosi pokój w sercu, wewnętrzną radość. Zatem Wielkanoc to potrójna radość: że Chrystus zmartwychwstał, że jesteśmy razem i mamy pokój w sercu.