Żołnierze w amerykańskich bazach na Bliskim Wschodzie nie mogą wychodzić z namiotów bez broni. Nawet do latryny. Ale Mickieli Montoi, która jako 19-latka wraz z oddziałem żandarmerii wojskowej trafiła do Iraku, parę razy zdarzyło się zapomnieć o M-16. Za to nóż zawsze miała przy sobie. – Karabin był na Irakijczyków, ale ich się nie bałam. Bałam się kolegów z jednostki. Nożem łatwiej jest obronić się przed kimś, kto rzuca się na ciebie od tyłu i próbuje ściągnąć ci spodnie – mówi dzisiaj Montoya. Starsze stażem koleżanki pierwszego dnia nauczyły ją, jak skutecznie dźgać napastnika. I jak rozcinać ostrzem butelki z codziennego trzylitrowego przydziału wody tak, żeby w nocy nadawały się na nocniki. Podstawowa zasada żołnierek na misjach na Bliskim Wschodzie brzmi: po zmierzchu nigdy nie wychodź do latryny; gdy któryś z kolegów zechce cię zgwałcić, nikt was nie zauważy. Nie pomoże też krzyk. Obóz Montoi żołnierze nazywali „miasteczkiem generatorów”. Pracowały tak głośno, że zagłuszały nawet najbardziej przerażający wrzask.
Więcej na ten temat przeczytasz
TUTAJ
