Czego się boisz najbardziej?
– Emerytury.
W wieku 28 lat?
– Taka branża. Pracujesz do momentu, kiedy przestaje dzwonić telefon. A to zależy głównie od tego, jak modelka się starzeje. Choć teraz wiele dziewczyn pracuje, mając trzydzieści pięć, a nawet trzydzieści sześć lat!
Ty już wiesz, jak się starzejesz?
– Gdy patrzę na mamę, podchodzę do sprawy optymistycznie, ale jak każdej kobiecie, mnie też zdarzają się gorsze dni.
A jak patrzysz w lustro, to...
– Teraz patrzę inaczej. Dawniej zawsze myślałam: co tam starość, po co narzekać na zmarszczki, przecież to naturalne i trzeba do nich podchodzić z godnością. Teraz zaczynają mi przeszkadzać, widzę u siebie malutkie zmiany i nie jestem nimi zachwycona.
Na przykład?
– Tego nie powiem. Na ten temat nie będzie rozmawiać żadna modelka. Bo jeśli zwróci uwagę na swój mankament, natychmiast dostrzegą go inni, fotografowie, stylistki. A to jak samobójstwo.
Jako współczesna wersja Claudii Schiffer chyba nie możesz narzekać?
– Wiadomo, że jestem atrakcyjna, nie będę zaprzeczać. Ale wstając rano z łóżka, widzę upływ czasu. Ponieważ śpię na brzuchu, poduszka odgniata mi się na twarzy. Kiedyś na powrót do normalności moja skóra potrzebowała 10 minut, teraz 20, a za jakiś czas będzie potrzebować nawet pół godziny. Dawniej zdarzało mi się iść do pracy prosto z samolotu. Teraz staram się lecieć np. do Paryża dzień wcześniej, żeby odespać, położyć sobie maseczkę, poćwiczyć pilates na ręczniku w pokoju hotelowym. W mojej pracy nawet niewielkie symptomy zmęczenia czy starzenia mają kolosalne znaczenie.
Przeczytaj cały wywiad z Anją Rubik tu
