Na pewno znasz to uczucie! Tę mieszankę smutku, złości, lęku i upokorzenia, gdy obserwujesz, jak na przyjęciu twój ukochany zabawia obce kobiety, zapomniawszy najwyraźniej o twoim istnieniu. Masz ochotę wyjść lub zrobić mu awanturę, lecz ukrywasz w sobie emocje, uśmiechasz słodko i robisz dobrą minę do złej gry, samą siebie ganiąc za odczuwaną zazdrość.
To błąd, który popełniamy wszyscy. Zakładamy, że zazdrość jest zła i nie pomoże nam rozwiązać problemów. Tymczasem jest to naturalny mechanizm obronny naszego związku! To namiętność, która nie tylko podgrzewa atmosferę uczuć, lecz także pozwala im trwać latami.
Podejrzliwość dostaliśmy w spadku po przodkach
Z badań przeprowadzonych w USA wynika, że związki, w których partnerzy są o siebie zazdrośni, trwają statystycznie wiele lat dłużej niż te, w których zazdrość odgrywa dużo mniejszą rolę. Dlaczego? Bo zazdrość jest nieuniknioną konsekwencją prawdziwej miłości. Jak większość naszych emocji, zazdrość ukształtowana została w procesie ewolucji.Początkowo dotyczyła ona tylko seksu; nasi praojcowie, chcąc mieć pewność, że ich partnerki rodzą tylko ich dzieci, skutecznie pilnowali swoich jaskiń i mniej lub bardziej dyplomatycznymi środkami odstraszali rywali.
Z czasem także i kobiety zaczęły doceniać zalety obecności mężczyzny u boku i jego zaangażowania, głównie materialnego, np. w wychowanie potomstwa. Zazdrość stała się więc rodzajem systemu wczesnego ostrzegania przed niebezpieczeństwem rozpadu związku i skutecznym, jak się okazuje, sposobem zatrzymywania partnera przy sobie.
Gdy w głowie zapala się lampka ostrzegawcza
Z czasem jednak machanie maczugą przed nosem konkurenta lub szarpanie za włosy kobiety zainteresowanej naszym mężem stało się zachowaniem nie na miejscu, toteż powstały znacznie subtelniejsze metody radzenia sobie z zazdrością. Jakie? Najczęściej zaczynamy się bardziej przykładać do zaspokajania potrzeb naszych partnerów. Zakładamy, skądinąd słusznie, że jeśli to, co najważniejsze, on dostanie w domu, nie będzie już niczego szukał na zewnątrz.
Tak więc kobiety nagle zaczynają wyjątkowo o siebie dbać i są bardziej skłonne do eksperymentów w sypialni. A mężczyźni stają się niezwykle czuli, obsypują prezentami i zabierają na drogie wakacje.
Krótko mówiąc - stajemy się ulepszonymi wersjami samych siebie. To jeden z licznych plusów zazdrości. Inną, cementującą związek strategią zazdrośników jest manipulowanie uczuciami partnera. Co to oznacza? Najczęściej świadome wzbudzanie jego zazdrości. Tajemnicze wyjście wieczorem albo długa rozmowa z najprzystojniejszym mężczyzną na imprezie ma za zadanie rozgniewanie partnera i skłonienie do tego, by zaczął bronić „swojego". Tę strategię upatrzyły sobie głównie kobiety, twierdząc, że nie ma lepszego sposobu na to, by on zaczął okazywać należne im względy.
Ulubioną taktyką mężczyzn jest zaś czujność i... trzymanie na dystans konkurencji. Jeśli więc ukochany nagle zaczyna w towarzystwie nadużywać zaimka „moja" w odniesieniu do ciebie, to sygnał, że jego męski nos wyczuwa niebezpieczeństwo. Podobnie jest z niechętnym zabieraniem cię na firmowe imprezy - jego opór nie musi wynikać z tego, że ma romans z koleżanką z pracy. Równie dobrze może on oznaczać chęć chronienia cię przez zalotami ze strony innych mężczyzn.
Spał z nią czy się jej zwierzał - co jest dla nas gorsze?
Jednak mimo to, że kobiety i mężczyźni odczuwają zazdrość w równym stopniu, to ma ona niejedno oblicze. Wyobraź sobie taką sytuację. Wracasz w ciągu dnia niespodziewanie do domu i zastajesz w nim twojego mężczyznę z inną kobietą. W jednoznacznej sytuacji. Wyobraź sobie też, że awanturę i płacz masz już za sobą i teraz zastanawiasz się, co zrobić z tą sytuacją. Z pewnością jednym z pierwszych i najważniejszych pytań, które zadasz sama sobie lub, jeśli się odważysz, także partnerowi, brzmi: czy ty ją kochasz?
Mężczyźni, w analogicznej sytuacji, bardzo rzadko zadają to pytanie. Zamiast tego chcą wiedzieć, czy to dlatego, że ten drugi jest lepszy w łóżku.
Skąd ta różnica? Kobiety najdotkliwiej odczuwają tzw. zdradę emocjonalną, czyli taką, w której ukochany angażuje się uczuciowo w romans. Co oznacza, że zwierza się innej kobiecie, lubi spędzać z nią czas, słowem - zakochuje się w niej.
Seks ma tak naprawdę drugorzędne znaczenie; dużo łatwiej jest nam wybaczyć nic nieznaczący skok w bok niż liczne długie wieczory spędzone na czułych rozmowach z tą trzecią i coraz większej z nią bliskości. Mężczyźni natomiast uwrażliwieni są na seks. Zdrada fizyczna to największy ból, jaki można im zadać; cierpi wtedy nie tylko ich serce, ale także - możliwe, że nawet bardziej - ich ego.
Bądź zazdrosna, ale uważaj, żebyś nie przesadziła!
Oczywiście zazdrość ma też swoje ciemne strony. To ona jest jednym z głównych powodów awantur i przemocy domowej. Zazdrość i zdrada to także główne problemy skłaniające małżeństwa do wizyt u psychoterapeutów.
Jednak w takich przypadkach nie mówimy już o zazdrości, lecz o patologii. I tych dwóch rzeczy nie powinniśmy mylić. Podobnie jest z innymi emocjami. Złość i jej umiejętne wyrażanie jest czymś naturalnym i pozwala zachować higienę psychiczną.
Jednak jeśli ktoś nad nią nie panuje - może stać się bardzo groźna. Dlatego też, jeśli czujesz, że jesteś zazdrosna, lecz to uczucie nie zagraża poważnie twojemu związkowi, nie tłum go w sobie, bo możesz, na własne życzenie, pozbyć się jednego z najlepszych narzędzi podtrzymywania miłości, w jakie wyposażyła nas natura. Poza tym... czy to nie cudowne uczucie: ta bezbrzeżna ulga, którą czujesz, gdy okazuje się, że twoja zazdrość była bezpodstawna? Warto się dla tej jednej chwili trochę pomęczyć!
AA