Jedna z takich kobiet – 39-letnia Mary Pols – napisała o tym książkę pt. „Accidentally On Purpose” („Celowa wpadka”). Jako singielka nie zabezpieczyła się podczas przypadkowego seksu i zaszła w ciążę. Jej książka to opowieść o samotnym macierzyństwie i próbach nawiązania relacji z ojcem dziecka. Idąc z nim do łóżka, wcale nie chciała go wkopać, ale kiedy okazało się, że jest w ciąży, nawet przez myśl nie przeszła jej aborcja. Dziś jej dziecko ma pięć lat i jest radością jej życia.
Konsekwencje zmian obyczajowych są takie, że dojrzałe singielki nie mają co liczyć „prawdziwą miłość”, małżeństwo i rodzinę. I często naprawdę wcale o nich nie marzą. Ale w pewnym momencie pojawia się myśl o niespełnionym macierzyństwie. A to silna potrzeba u kobiety.
Biorąc pod uwagę fakt, że na Zachodzie ponad połowa dzieci rodzi się poza związkami małżeńskimi, a jednocześnie wzrasta liczba ciąż w grupie kobiet w wieku 35-39, można zgodzić się z Pols, że wokół może być więcej „(nie)przypadkowych” matek. Jak twierdzi autorka, niektóre z nich były bardziej zdeterminowane niż ona – uprawiały seks, wiedząc, że mają dni płodne. W Ameryce kobiety specjalnie nie stosują antykoncepcji, zachodzą w ciążę często podczas wakacji w Indiach lub Europie, nie mając nawet zamiaru poinformować o tym ojca dziecka. Mówi się o tym „gotcha pregnancies” („Mam cię! Jestem w ciąży”).
Co warto podkreślić, to dojrzałe emocjonalnie, mądre kobiety. Poddają się jednak hormonalnej huśtawce typowej dla płodnej kobiety i przestają kierować rozsądkiem (albo inaczej: kierują się innym rodzajem „myślenia”). Mając świadomość chorób przenoszonych drogą płciową, psychicznej krzywdy, jakiej mogą doznać podczas przypadkowego seksu, wcale nie będąc królowymi rozwiązłości, decydują cię na ruch, który pozwoli im się spełnić – przynajmniej w roli matki. Nie bez znaczenia jest tu na pewno przykład płynący z mediów.
Samotne macierzyństwo nie jest dziś obarczone społecznym tabu, samotne matki są wesołe, żyją w dobrobycie, radośnie odchowując potomstwo. Przykład – bohaterka hitowego „Mamma Mia” jest samotną i bardzo szczęśliwą matką (która nota bene zaliczyła prawdziwą wpadkę). Pytanie tylko, czy kobiety nie wpadają w ten sposób w kolejną pułapkę – po raz kolejny wykluczając mężczyzn (a co za tym idzie, zwalniając z odpowiedzialności) z życia swoich dzieci.
ZOBACZ TAKŻE:
Beata Stychno