Bez względu na to, jakiego gatunku pupila przygarniemy, należy nauczyć dziecko, że musi go szanować i że zwierzę nie jest zabawką. Opieka nad zwierzakiem jest dla dziecka świetną szkołą nauki odpowiedzialności. Wspólnie z rodzicami może obejrzeć film lub zajrzeć do książek poświęconych sposobom pielęgnowania pupila. Dziecko musi być świadome, że zwierzak też odczuwa ból, głód, pragnienie i męczy się, gdy nie może opróżnić pęcherza.
Chociaż dzieci uwielbiają bawić się ze swoimi pieskami czy kotami, gdy zwierzę jest chore, należy odizolować je od malucha (w miarę możliwości innych domowników także). Kiedy pupil zdradza objawy choroby lub zakażenia nie należy go głaskać, przytulać ani tym bardziej wpuszczać do łóżka. Sierść zwierzęca jest zmorą dla alergików, jednak są gatunki, które jej nie tracą i spokojnie mogą zamieszkać z alergikiem pod jednym dachem.
Przyjaciel na czterech łapach
Najpopularniejszym zwierzęciem domowym jest pies. Przygarnięty przez rodzinę szybko staje się jej członkiem i pociechą. Dobrze wychowany i wytresowany nie sprawi większych kłopotów, jednak zanim rodzina zdecyduje się na kupno lub adopcję ze schroniska, należy dobrze przemyśleć wybór rasy. "Nie można bowiem kierowac się wyłącznie urodą psa, chwilowym oczarowaniem i naleganiem dzieci, lecz należy brać pod uwagę możliwości fizyczne, wiek i stan zdrowia opiekuna, warunki mieszkaniowe, liczebność i upodobania rodziny, wreszcie - możliwości wykarmienia czworonoga" - pisze Mirosław Huszcz w książce "Nastolatki hodują rośliny i zwierzęta".
(foto.otwarty.pl)
Małe psy są dobrą alternatywą dla rodzin mieszkających w blokach. W budynkach komunalnych lepiej też nie hodować szpiców, które są hałaśliwym gatunkiem i mogą przyczynić się do konfliktów z sąsiadami. Alergicy powinni zdecydować się na psa, który nie gubi sierści, na przykład pudla albo yorka.
Bezstresowe mieszkanie pod jednym dachem z psem jest możliwe, gdy nauczymy go dobrych nawyków. Jeśli pies jest chowany w danym domu od wieku szczenięcego, raczej nie zdarza się, by zaatakował dziecko. Psy kierują się w życiu instynktem, który można skutecznie wykorzystać w tresurze. Jerzy Dąbrowski w książce "Mam psa" radzi, by podczas wychowywania czworonoga pamiętać, żeby: nagradzać psa za poprawnie wykonany rozkaz, podczas dawania poleceń używać tych samych zwrotów: "dobry pies", "dobrze", "źle", "wróć", itp., pokazywać psu kilkakrotnie czynność, którą ma wykonać, nie zaczynać tresury, gdy pies jest zafrapowany czymś innym i pod żadnym pozorem nie stosować kar, gdy pies od razu nie rozumie, o co go prosimy.
Kocie dąsy
Koty są z natury samotnikami i mają tendencję do kaprysów. Kupienie kota jest dobrą alternatywą dla rodzin, które wiedzą, że z pupilem nie będzie miał kto regularnie wychodzic na spacery. Kocia sierść często bywa przyczyną wystąpienia alergii, jednak są rasy, które prawie wcale nie gubią włosów i nie stanowią zagrożenia. Należą do nich koty syberyjskie i reksy. Stwierdzono również, że samice mają mniej alergenów niż samce.
(foto.otwarty.pl)
Inną chorobą, której można nabawić się od kota jest "choroba kociego pazura" ("kocia choroba"). Może zaatakować ludzi podrapanych lub ugryzionych przez koty będące jej nosicielami. Objawia się uczuciem osłabienia i podwyższoną temperaturą, często w miejscu podrapania pojawiają się zaczerwienienia, krosty lub owrzodzenia. Chorobę leczy się antybiotykimi. Ze względu na niebezpieczeństwo należy więc przestrzec dziecko przed kontaktami z bezpańskimi zwierzętami. W przypadku kotów jednak zadanie jest ułatwione. Jak pisze Mirosław Huszcz: "Izolowanie kota nie jest kłopotliwe, gdyż nawet przy zwykłej niedyspozycji żołądkowej kot sam unika ludzi i zaszywa się w swoim kąciku."
Gadatliwe papużki
Papugi są bardzo inteligentne i komunikatywne. Najbardziej popularne i łatwe w hodowli są papużki faliste. Decydując się na tego ptaka należy pamiętać, że jest to zwierzę stadne. Mirosław Huszcz przestrzega: "Pozostawiona w samotności papużka dziwaczeje, robi się albo nieznośna i krzykliwa, albo też smutnieje, przestaje jeść i często kończy swój żywot, jeśli w porę nie dostarczymy jej towarzysza." Kiedy dziecko pragnie przygarnąć papużki, namawiajmy je, żeby często do nich mówiło i zaglądało do klatki. Ptaszki swoim ćwierkaniem zaczną naśladować ludzka mowę, a może nauczą się nawet pojedynczych słów (podobno potrafią zapamiętać ich nawet trzysta!). Niestety, pióra tych bystrych stworzeń mogą powodować alergię.
A może chomik lub żółw?
Dzieciom często podobają się chomiki. Te małe zwierzątka słyną z krótkiego żywota, dlatego jeśli maluch jest bardzo wrażliwy, może źle znieść śmierć pupila. Chomiki są natomiast niezwykle czyste i schludne.
Ich oswojenie wymaga czasu i ciepliwości. Najbardziej skłonne do nawiązywania przyjaźni są chomiki syryjskie, które najłatwiej przekonać do siebie...karmiąc z dłoni łakociami.
Jeśli decydujemy się na kupienie dziecku żółwia, musimy bardzo uważać, czy traktuje zwierzaka z należytą delikatnością. Niestety żółwie zamieszkujące w domach, w których są małe dzieci, często ulegają stłuczeniom, a czasem nawet nie przetrzymują upadku.
Choć dziecko nie od razu wie, w jaki sposób traktować pupila, z pomocą rodziców zapewne stanie się troskliwym opiekunem, a zwierzak dobrany temperamentem do reszty członków rodziny, zapewne stanie się jej uroczym ulubieńcem.
Artykuł naszej Internautki: vixen