Zdarzało mi się słyszeć, jak dorośli mówią do dziecka: "Pójdziesz do szkoły, to skończy ci się laba. Nauka to poważny obowiązek". Nie brzmi to zbyt optymistycznie dla beztroskiego malucha, który w swoim pokoju, pełnym zabawek, czuje się jak w raju. Rozpoczęcie edukacji szkolnej jest dla dziecka ważnym etapem rozwoju. Nie można jednak pozwolić, by nauka i obowiązki szkolne, całkowicie zawładnęły czasem małego ucznia. Dodatkowe zajęcia: basen, angielski, niemiecki, kółko taneczne... a gdzie czas na zabawę?
Trzeba pamiętać, że
zabawa ma ogromne walory edukacyjne. Nie chodzi tu tylko o szeroką gamę zabawek i
gier edukacyjnych, jakie z korzyścią możemy podsunąć naszym pociechom, ale o wszelkie przejawy aktywności psychicznej dziecka.
Można wyróżnić kilka rodzajów zabaw dziecka wieku wczesnoszkolnym:
·
zabawy " w kogoś" - już przedszkolaki z pasją i zapałem
odgrywają role: mamy, taty, lekarza, sprzedawcy w sklepie. Dzieci w wieku szkolnym kontynuują ten typ zabawy bardzo chętnie, a obserwując je można podpatrzeć
właściwości ich indywidualnego rozwoju - jakie role społeczne pełni dziecko w zabawie? Czy potrafi współpracować z innymi? Czy wypełnia zadania, czy rozkazuje? Jakie wykazuje umiejętności? Dostrzec można tu również trudności, z jakimi zmaga się
dziecko.
·zabawy tematyczne - są rodzajem twórczości ze względu na swobodny dobór treści i przedmiotów zabawy (dzieci same decydują w co i czym będą się bawić), a także ze względu na zaangażowanie emocjonalne dziecka. Tematy, wzorce zabaw czerpane są z najbliższego otoczenia oraz książek i filmów (dzieci bawią się w sklep, szkołę, w Gumisie, w Supermana, w Indian...). Zabawy stają się bogatsze treściowo niż w przedszkolu i są lepiej zorganizowane. Pojawia się planowanie i uspołecznienie. Dzieci planują, co będą robiły podczas zabawy, starają się wzbogacić swoją rolę, dobrze się z niej wywiązać.
·zabawy ruchowo - wyczynowe - w młodszym wieku szkolnym dzieci przejawiają niezmierną aktywność ruchową. Dojrzewanie siły i zręczności kształtuje potrzebę ruchu, a ta z kolei prowadzi do podejmowania spontanicznych akcji ruchowych. Dzieci muszą się "wyszaleć": dzikie bieganie i wyścigi często jednak kończą się urazami. Warto więc nieco ukierunkować ten dziecięcy gejzer energii. Doskonałym rozwiązaniem jest zapisanie dziecka na zajęcia sportowe: systematyczne treningi zapewnią mu dużo ruchu. Warto też organizować wspólne zabawy ruchowe z rodzicami. Atmosfera przyjaznej rywalizacji np. w zawodach, kto więcej razy trafi piłką do kosza, czy szybciej pokona odcinek ścieżki, skacząc na jednej nodze, pozwoli dziecku wzmocnić wiarę we własne możliwości.
·zabawy konstrukcyjne - polegają na wykonywaniu rozmaitych czynności (np. szycie, modelowanie, budowanie), uczą planowania zadań i ich realizowania, zgodnie z założeniami. Są źródłem radości dziecka z wyników pracy (dziecko cieszy się, bo np. zbudowało karmnik dla ptaków, wyszyło serwetkę dla mamy).
Zabawa w rozwoju dziecka pełni następujące funkcje:
·zwiększa orientację w świecie, ćwiczy umiejętności, sprzyja rozwojowi myślenia,
·uczy kierowania, planowania, rozwija zdolności organizacyjne, wzbogaca osobowość dziecka;
·rozwija sferę emocjonalną;
·stanowi jeden z najlepszych środków psychoterapeutycznych - jako metoda oddziaływania na dzieci z trudnościami i zaburzeniami rozwoju;
Dziecko musi mieć czas na zabawę, nie może żyć samą nauką i obowiązkami. Zabawa jest niezbędna dla prawidłowego rozwoju małego człowieka. Zadaniem dorosłych jest ją obserwować, kontrolować i inspirować, a także w niej czasem uczestniczyć. Trzeba jednak pozostawić dziecku jak najwięcej swobody, gdyż zabawa stanowi dziecięcy teren prywatny.
Zobacz podobne teksty na ofeminin.pl