Można się sprzeczać, jaki jest sens spędzania długich, świątecznych godzin przy stole, podczas gdy można pospacerować z rodziną po parku, czy wybrać się na pieszą wycieczkę w dalsze okolice. Jednak nawet wtedy, kiedy zdecydujemy się na wycieczki krajoznawczo-rodzinne i tak zwykłym posiłkom nadamy świąteczny klimat.
Mimo filozoficznego wstępu, a propos nadaniu świątecznego klimatu potrawom, powiem wam, że nie jest łatwo w święta tym, którzy są na przymusowych dietach. Nie mówię tu o dietach odchudzających rzecz jasna, tylko dietach, na które są zdane osoby cierpiące na dolegliwości wątrobowe.
Czy zastanawialiście się, jak one mogą sobie dogodzić w
święta, nie cierpiąc po każdym posiłku na jakieś sensacje żołądkowe?
Ano trudno jest, trudno. Niestety sama się o tym przekonałam, ale i sama stworzyłam sobie na własny użytek kilka przepisów na potrawy, które nie są kilerami dla zmaltretowanego układu pokarmowego.
Jednym z nich jest przepis na sos pieczarkowy. Bazą rasowego sosu tego typu są podsmażane pieczarki z cebulą. Chyba nie muszę opisywać, co się stanie po zjedzeniu takowego przez osobę mającą chorą wątrobę.
Wymyśliłam sposób, który pozwala mi na spożycie moich ulubionych pieczarek w sosie w rozsądnych ilościach.
Jeśli zatem macie podobny problem i lubicie
pieczarki polecam go z ręką na sercu.
Sos pieczarkowy - składniki:
·1 litr wody;
·1kg 20 dag pieczarek;
·2 kostki rosołowe-grzybowe;
·3 średnie cebule;
·duży pęczek świeżego koperku (mrożony też może być, suszony też przerabiałam - ujdzie);
·mały kubek śmietany 18% (dla tych, co naprawdę nie mogą tłustego, kubek jogurtu naturalnego 0%);
·1/3 kostki masła;
·2 kopiaste łyżki mąki;
Sos pieczarkowy - wykonanie:
Do litra wody wsypać oczyszczone i
pokrojone pieczarki, poszatkowany na drobno koperek, cebule przekrojone na pół i kostki rosołowe. Gotować na wolnym ogniu około godziny. Na patelni podgrzać masło (żeby zawrzało) i wsypać na nie mąkę. Podsmażyć ją na rumiano i wlać do garnka. Następnie garnek zestawić z ognia. Po 20 minutach
śmietanę wlać do szerokiego naczynia, lekko posolić po wierzchu i pomalutku wlewać chochelką
sos na śmietanę (operacja pod kryptonimem - „nie zważyć śmietany"). I tyle. Sos nie ma wprawdzie tak intensywnego smaku jakby był przyrządzony w klasyczny sposób, ale jeśli ktoś jest fanem pieczarek i jest po wątrobowych przejściach, będzie zadowolony.
Przepis wyróżniony przez redakcję