Terminu ortoreksja użył po raz pierwszy kalifornijski lekarz Steven Bratman w 1997 roku. Nazwa schorzenia pochodzi od greckich słów ortho - "prawidłowy" i orexis - "apetyt".
Ortoreksja nie jest jeszcze tak znana jak anoreksja, ale czasem porównuje się oba zaburzenia. Co je różni? Osoby chore na anoreksję mają obsesję na punkcie ilości spożywanego jedzenia. Wciąż wydaje im się, że są za grube i muszą jeść mniej, co prowadzi je do skrajnego wychudzenia, wycieńczenia, a nawet śmierci. Ortoreksja natomiast polega na obsesyjnej dbałości o jakość jedzonych produktów. Najpierw odstawiamy rzeczy powszechnie uznane za niezdrowe - smażone, przetworzone, słodkie, tłuste. Sprawdzamy skład produktów podany 
na opakowaniach, szerokim łukiem omijamy w supermarketach stoiska ze słodyczami, przekąskami czy sosami, z obrzydzeniem patrzymy na ludzi pochłaniających frytki i hamburgery w fast foodach. Niekoniecznie kończy się na jedzeniu, przecież zdrowe nawyki to także aktywność fizyczna! Zamiast więc oglądać wieczorem głupie seriale, idziemy na rower albo jogging. Prowadzimy więc zdrowy i ekologiczny styl życia, tak gorąco przecież promowany. No więc na czym polega problem?
Otóż często trudno jest kontrolować, kiedy nasze małe przyzwyczajenia i dziwactwa stają się groźnymi obsesjami. Jak donosi internetowe wydanie Daily Mail, w samej Wielkiej Brytanii pojawia się coraz więcej przypadków ortoreksji. Obsesja dotyka najczęściej kobiety młode lub w średnim wieku, ale i mężczyźni miewają podobne obsesje.
Do czego prowadzi ortoreksja?
Jednym ze skutków zaburzenia jest izolacja społeczna. Ortorektyk większość uwagi skupia na jedzeniu i wdaje się w konflikty interpersonalne na tym polu, rezygnuje z życia towarzyskiego, chce poświęcać czas tylko przygotowywaniu zdrowego menu i studiowaniu w sklepach etykiet ze składem produktów.
Ortoreksja może też powodować poważne problemy ze zdrowiem. Ortorektycy często odstawiają nabiał, co może prowadzić do niedoborów wapnia, a to powoduje między innymi osłabienie kości, zębów, ból mięśni, zaburzenia na tle nerwowym. Osoby mające obsesję na punkcie zdrowego jedzenia często bardzo restrykcyjnie ograniczają menu do kilku produktów, które według nich są najzdrowsze. Daily Mail podaje przypadek osoby, która wyeliminowała z diety brokuły, bo przeczytała w gazecie, że mogą być szkodliwe. W ten sposób osoby dotknięte obsesją nie dostarczają sobie wystarczającej ilości ważnych składników odżywczych. Do tego często dochodzą intensywne ćwiczenia, prowadzące do osłabienia i wycieńczenia.
Jak pokonać obsesję?
Podobnie jak w przypadku innych zaburzeń odżywiania, najlepiej poprosić o pomoc psychologa. Osoby chore muszą także udać się do lekarza, który podpowie im, jak uzupełnić niedobory i prowadzić tryb życia tak, aby był i zdrowy, i bezpieczny.
Zdjęcie: Kiselev Andrey Valerevich /shutterstock.com
Zobacz także:
KIEDY JEDZENIE STAJE SIĘ NAŁOGIEM: KOMPULSYWNE OBJADANIE SIĘ
JEDZENIE I ALKOHOL UZALEŻNIAJĄ PODOBNIE
GDY ODCHUDZANIE PRZERADZA SIĘ W CHOROBĘ
CHCESZ MIEĆ DOBRY NASTRÓJ? SPRAWDŹ, CO JEŚĆ